Wednesday, July 4, 2012

moonlight

Πρόσωπα.Άνθρωποι.Φίλοι.Σχέσεις.
Έρχονται.Φεύγουν.
21 χρόνια ζωής και έχουν περάσει ήδη τοσοι. Έχω χάσει ήδη τόσους. Έχω κερδίσει τόσους.
Επιλογές.
Ακούς καρδιά-ακούς λογική. Τα βάζεις κάτω. Βγαίνουν;
Αντέχεις; Αγαπάς;
Υπόσχεσαι τί; Να μην χαθείτε; ότι κάπου κάποτε; Αυτό το έμαθα. δεν ισχυεί. Να το θυμάσαι. Είναι απλά ο πιο εύκολος τρόπος να διώξεις κάποιον από τη ζωή σου. Να τον ξεχάσεις χωρίς πόνο και τύψεις.
Πονάω; Πονάς;
Αγαπάω. Αγαπάς;
Μικρή είμαι ακόμα θα μάθω. Θα με ανοίγω για εκείνους που πολεμούν να είναι στο τώρα μου, δεν θα δίνουν υποσχέσεις για το μετά, δεν θα κολάνε σε αναμνήσεις του πρίν.
Μικρή είμαι θα μάθω. Κι αν δεν μάθω δεν πειράζει. Ξέρω ότι κατά καιρούς τους αγάπησα αυτούς που αποφάσισαν να φύγουν.όπως αγαπώ αυτούς που είναι στο τώρα.Αυτούς τους αγαπώ πολύ.Κι αν δεν μείνει κανείς δεν πειράζει θα μου μείνουν οι στιγμές μας. Ο καθείς με τις επιλογές του. Χωρίς να σε ρωτάει βέβαια. Αλλά δεν αποφασίζεις τελικά εσύ αν ο άλλος θα σε αγαπήσει αρκετά για να σε κρατήσει στη ζωή του.Ή μάλλον για να κρατηθεί στη δική σου. Ναι.Ξέρεις έχω πολλά τραγούδια να ακούω και να θυμάμαι. Στιγμές κυρίως που φεύγουν ή που τους διώχνω. Αυτό δεν το ξέρω ακόμα. Μακάρι να το μάθω. Μικρή είμαι ακόμα θα μάθω. Ξέρω όμως να αγαπώ δυνατά. Αυτό δεν το ξεχνάω και ας με κάνουν να θέλω να το ξεχάσω. Στο τέλος θα μάθεις ποιός άξιζε τελικά.

No comments:

Post a Comment

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...