Wednesday, December 8, 2010

γιατί τα όνειρα κανείς δεν μπορεί να τα σκοτώσει


Κάθε μέρα που φεύγει ονειρεύομαι με ποιόν άλλο τρόπο θα μπορούσα να την είχα ζήσει. Και μετά ονειρεύομαι πώς θα ναι η επόμενη μέρα μου. Τι θα βάλω, ποιούς θα συναντήσω, τί θα κάνω, πώς θα το κάνω κλπ.
Και ξέρω πως όταν τελειώσει κ αυτή η μέρα μου θα σκεφτώ τί θα ήθελα να άλλαζα και πώς.
Καθετί ενδιαφέρον στη ζωή μου με παιδεύει πολυ.Με βασανΊζει.Γιατι με θέτει σε μια διαδικασία φαντασίας.πως θα αξιοποιήσω αυτο το καινούριο που εντόπισε, επεξεργάστηκε και θέλει, εννοείται, να το κάνει δικό μ ο εγκέφαλος μ;

Και έρχεται η μέρα εκείνη που τίποτα από όσα ειχα ονειρευτεί δεν πέτυχε.όχι απλώς δεν έγινε όπως τ περίμενα αλλά ούτε καν ακούμπησε που λεμε.και οι ρυτίδες του χαμόγελου μ πάνε προς τα κάτω

Και έχω κληθεί εγώ να ζήσω σε μια κοινωνία, που για κάποιο δικό τους λόγο οι "από πάνω απο το κεφάλι μου" αποφάσισαν, οτι οχι μόνο η επόμενη μέρα μ δεν θα ναι οπως την περίμενα,ΑΛΛΑ ΟΛΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ, απ όταν έπαιζα με παπάκια στην μπανιέρα, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΝ(θα θελα), ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΟΥΝ ΣΤΑ ΘΕΛΩ ΕΚΕΙΝΩΝ ΠΟΥ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΟΥ. ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΠΩΣ ΕΓΩ, ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ 19 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ, ΘΑ ΞΕΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΧΡΕΟΣ, ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΑΤΑΣΘΑΛΙΕΣ, ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ, ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΑΠΙΣΤΙΑ.

....ΛΥΠΑΜΑΙ, αλλά τα όνειρα μου δεν μπορεί να τα σκοτώσει κανεις.ΓΙΑΤΙ τα όνειρα είναι η ψυχή μου και οι ψυχές πετάνε!ΜΕΝΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΖΩΝΤΑΝΕΣ!

και αν εγώ αποφασίσω, επειδή εσύ με ανάγκασες, να χάσω την ψυχή μου τότε θα έχω πεθάνει, και ας επιβιώνω απλά.Τότε, θα με έχεις ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΕΣΥ, ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΩΘΕΙΣ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΟΥ.

Monday, September 20, 2010

great moments, special life


όταν βάζεις τα πιο extreme ρούχα της ντουλάπας σου, μασκαρεύεσαι σαν καραγκιοζάκος και χορεύεις σαν 10χρονο με τις φίλες σου(στο σπίτι φυσικά).

όταν μπαίνεις, μετά από μιά τρελή μέρα σπίτι σου, είσαι μόνη(παραδόξως) και χαλαρώνεις στο τραπέζι, τρώγοντας προπροπροπροχθεσινό φαγητό, με την τηλεόραση να παίζει άνευ λόγου και το laptop να απασχολεί όποιο χέρι ήθελε να μείνει ελεύθερο.

όταν πας για βραδινό μπάνιο στην απέναντι από το σπίτι σου παραλία, με τη παρέα σου(και το αγόρι σου), να σας φωτίζει το κατακόκκινο φεγγάρι και τα αστέρια να σιγοτραγουδάνε μαζί σας στοιχάκια με την κιθάρα.

όταν δίνεις εντολές σε φίλο σου, που δεν ξέρει να μαγειρεύει, να πλάσει κιμά και να φτιάξει καραμελωμένα κρεμμύδια(πολύ δάκρυ).

όταν βάζεις στο φουλ τη μουσική στο μπάνιο, χορεύεις σαν να μην υπάρχει αύριο και μετά βγάζεις τον ιδρώτα σου κάτω από το παγωμένο νερό(συνεχίζεις να τραγουδάς).

όταν κάθε βράδυ, για μέρες ακούς από κάπου τέλεια μουσική, ψάχνεις να βρείς την πηγή της, αφού εγκαταλείψεις για ακόμα μια φορά την προσπάθεια, κάνεις απόλυτη ησυχία για να την απολαύσεις και μια μέρα τυχαία συνειδητοποιείς ότι είχες ξεχάσει τόσο καιρό ανοιχτό το ραδιόφωνο.

όταν ευτυχία είναι μικρές καθημερινές στιγμές..κάποιες θα τις ξεχάσεις, κάποιες θα σου μείνουν για πάντα.

Όλες μαζί..;

..σε κάνουν να ζεις!

Saturday, September 11, 2010

εμπειρία ζωής


Η ζωή είναι ένα σύνολο εμπειριών. Κάθε άνθρωπος ορίζει με τον δικό του τρόπο τί είναι εμπειρία για τον ίδιο. Επιλογές κάνουμε όλοι μας. Ποιές απ' αυτές, όμως, αποτελούν ένα βότσαλο στο γιαλό των εμπειριών και ποιές ένα σκουπίδι, που και να μην βρισκόταν εκεί δεν θα άλλαζε τίποτα; Με τι κριτήρια κρίνεις αν και γιατί θα κάνεις την τάδε επιλογή, θα δοκιμάσεις εκείνο, θα απορρίψεις κάτι άλλο;

ΑΞΊΕΣ!
Κουραζόμασταν να ακούμε το "κήρυγμα" των γονιών μας, των δασκάλων μας, κλπ. Σήμερα πόσα από αυτά κάνουμε ασυνείδητα ή και συνειδητά από αυτά που όταν τα ακούγαμε το τε κλείναμε τα αυτιά μας; Γιατί δεχθήκαμε κάποια, ενώ άλλα όχι;

ΑΞΙΟΠΡΈΠΕΙΑ!
Τί είναι αυτό που μας ωθεί να κάνουμε τις επιλογές μας; Για ποιό λόγο κάνουμε κάτι που ο διπλανός μας θεωρεί λάθος και γιατί είναι απόλυτος σε αυτό; Τί σε κρατάει από το να μην κάνεις κάτι το οποίο θεωρείς λάθος; Γιατί δεν το δοκιμάζεις; Θα είναι εμπειρία;

Είναι όλα μια εμπειρία ή υπάρχουν και κάποια που δεν προσφέρουν κάτι; Υπάρχουν αρνητικές και θετικές επιλογές και στόχοι. ΌΛΑ είναι εμπειρία; Δηλαδή ΌΛΑ πρέπει να τα δοκιμάσουμε για να αποκτήσουμε εμπειρίες ή μόνο εκείνα που θα μας βοηθήσουν να φτάσουμε ή έστω συμπίπτουν με τον στόχο μας; Υπάρχουν περιορισμοί στις εμπειρίες και στις επιλογές μας; Ποιός είναι αυτός ο παράγοντας που θα κρίνει τελικά τί είναι σωστό και τί όχι;

Sunday, July 25, 2010

καρδιά κομμένη στα δύο


Μια εβδομάδα πέρασε..
Ο πόνος κάθε μέρα μεγάλωνε.Το αίσθημα ότι σε χάνω κάθε μέρα μου έτρωγε αχόρταγα την ευτυχία..
Και τώρα ήρθε η μέρα..
Η μέρα που τον πόνο δεν τον νιώθεις πια, αλλά ξέρεις ότι θα συνεχίσεις με μισή καρδιά.Η άλλη μισή θα λείπει μακρυά.

πώς συνηθίζεται αυτό;πώς συνηθίζεις να νιώθεις την καρδιά σου να χωρίζεται στα δύο;πώς;;;

Friday, July 16, 2010

a Passion like the rain


Ένας φίλος μού είπε κάποια μέρα "αν οι γυναίκες έχουν στη ζωή τους έναν Mr.Big, έχουμε και εμείς κάτι ανάλογο, μια κοπέλα που είναι πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μας και που κάποια μέρα ίσως οι δρόμοι μας διασταυρωθούν και πάλι". Ένας άλλος φίλος ενώ αρχικά ονόμασε τη δική του αξέχαστη πρωταγωνίστρια "απωθημένο" σε κάποια συζήτηση, στη συνέχεια του φάνηκε πως το να την αποκαλεί έτσι "δεν ακούγεται ωραίο" και προτίμησε το "μια γλυκιά ανάμνηση".

Σίγουρα υπάρχει στη ζωή όλων μια τέτοια ιστορία, που έχει εμπνεύσει τόσους σεναριογράφους, την έχουν αποθανατίσει στο χαρτί και έπειτα στο τεράστιο κάτασπρο πανί, χαμογελώντας μετά από χρόνια στο χρυσό αγαλματίδιο που λάμπει μπροστά τους.
Είναι το σενάριο εκείνο όπου δύο άνθρωποι ερωτεύονται με την πρώτη ή και με τη δεύτερη ματιά και ο έρωτας τους διακόπτεται απότομα. Κανένας τους δεν ξεχνά, δεν μπορεί να ξεχάσει..

Όταν έρχεται η στιγμή που συναντιούνται και πάλι, γεμίζει το σκηνικό αναμνήσεις, εικόνες, συναισθήματα.σαν να μην πέρασε μια μέρα. Και ενώ εκείνο το μοναδικό λεπτό, μεθυσμένοι από την ατμόσφαιρα, είναι έτοιμοι να τα παρατήσουν όλα και με βάρκα το όνειρο και τιμόνι το πάθος, να ταξιδέψουν στο παρελθόν..-χτυπάει το τηλέφωνο.

Είναι η λογική!Σου μιλάει για τα παιδιά που έχεις με τον/την σύντροφό σου και τα χρόνια γάμου σου, για τη σχέση που αγαπάς και δεν θα άντεχες να χάσεις, για αυτόν ή εκείνη που έχεις λατρέψει όσο τίποτα...για τη ζωή σου!"τι πήγαινες να κάνεις..."

Τί είναι τελικά αυτό το αυτοκαταστροφικό συναίσθημα που νιώθεις εκείνη τη στιγμή;Γιατί να θες να τα παρατήσεις όλα;Τί σου δίνει αυτός ο άνθρωπος και λειτουργεί σαν ναρκωτικό;Πώς ορίζεται;"απωθημένο";"γλυκιά ανάμνηση";ότι νοιάζεσαι για τον άλλον; ή ότι είστε ακόμα ερωτευμένοι, αν όντως υπήρξε ποτέ έρωτας σε αυτή τη σχέση;

Thursday, May 27, 2010

αλλαγή σελίδας..


όταν σταματάς να κάνεις κατι στη ζωή σου που συνηθιζες να κανεις χρονια, δεν πρέπει απαραίτητα να το βλέπεις σαν κάτι που τελειώνει,αλλά σαν κάτι που αρχίζει..
ίσως να πόνεσα για κάτι που τελείωσε στη δική μου ζωή, όχι όπως το είχα ονειρευτεί και ούτε όπως μου άξιζε..συμβαίνουν όμως και αυτά και δεν τα βλέπω σαν δυσκολίες, γιατί όλα γίνονται για κάποιο λόγο..τα βλέπω σαν αρχή για να ασχοληθώ με κάτι καινούριο( μαθήματα φωτογραφίας,ταξίδια,γνωριμίες)..
αν έχεις όνειρα πρέπει να τα ακολουθείς, ακόμα και τα πιο τρελά, ακόμα και αν πρέπει να αφήσεις κάποια άλλα που βλέπεις ότι σε εμποδίζουν.
είμαι έτοιμη για αλλαγή κεφαλαίου, ίσως λιγάκι φοβισμένη, αλλά έτοιμη, με ανθρώπους δίπλα μου που ξέρω πως θα με στηρίξουν, και κάποιους άλλους που ξέρω ότι θα βρίσκονται εκεί για πολύ καιρό και θα με παρακολουθούν από μακρυά..
είμαι ρεαλίστρια, κάτι που με βοηθάει να αποδέχομαι τα πράγματα όπως έρχονται στη ζωή μου..ζω το δικό μου παραμύθι όταν νιώθω ασφάλεια..τις υπόλοιπες ώρες, ζω στον κόσμο αυτόν..που έχω ερωτευτεί και με έχει πληγώσει..γιατι η σχέση με τη ζωή μας είναι μια σχέση πάθους..

Sunday, May 9, 2010

μια μέρα χαρούμενη..για τις μαμάδες


Σίγουρα οι μέρες αυτές είναι η αρχή μιας θλιβερής περιόδου για την χώρα μας..ίσως γιατί αρχίσαμε να ξυπνάμε, δυστυχώς με πολύ δυσάρεστα "ξυπνητήρια".. Σήμερα θα έλεγα να κλείσουμε για λίγο τα μάτια μας και να θυμηθούμε στιγμές παιδικής ξεγνοιασιάς και ονειρικής απελευθέρωσης.τότε που κανένας από μας δεν είχε στιγματισμένη ταυτότητα..τότε που δεν μας ενδιέφερε τι θα ξημερώσει αύριο..που δεν φοβόμασταν τίποτα..παρά μόνο το σκοτάδι(που να ξέραμε ότι σε κάποια χρόνια θα ζούσαμε σε αυτό)..
Σήμερα είναι η γιορτή της μητέρας.. ένα φιλί, μια κάρτα, ένα λουλούδι, μια αγκαλιά..ένα κάτι για να τους δείξουμε την αγάπη μας..για να τους ευχαριστήσουμε για όλα αυτά που μας έχουν προσφέρει..και το σημαντικότερο..που μας έφεραν στη ζωή..μια γλυκιά κουβέντα για να τις παρηγορίσουμε..να τους δώσουμε ελπίδα ότι κι ας μας κόβουν τα φτερά καθημερινά ...με την ευχή και την αγάπη τους εμείς θα συνεχίζουμε να τα ανοίγουμε..
ευχαριστώ μαμά!!

Monday, May 3, 2010

spring fashion 2010....love it





ΛΟΥΛΟΥΔΑΤΑ
ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ
ΛΕΥΚΑ/ΜΑΥΡΑ
ΚΟΝΤΕΣ ΚΑΜΠΑΡΤΙΝΕΣ
ΓΥΑΛΙΣΤΕΡΑ
ΒΑΤΕΣ
ΜΙΝΙ
ΚΑΠΡΙ
JUMPSUITS
ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ
ΧΡΩΜΑΤΑ
ΠΑΝΤΕΛΟΝΕΣ
ΤΖΙΝ

αυτά είναι τα trends της άνοιξης 2010..είμαστε έτοιμοι να τα δοκιμάσουμε..ένα προς ένα..

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...