Tuesday, August 2, 2011

I Follow Rivers


Και μόλις μπήκε ο Αύγουστος και εγώ θα προσπαθήσω να εκφραστω μέχρι να τελειώσει το τραγούδι (wherever you will go ). Ένα καλοκαίρι που περνάει σαν σίφουνας. Όχι γιατί ξαφνικά μίκρυναν οι μήνες, αλλά γιατί όντως όσο μεγαλώνεις περνάει πιο γρήγορα ο καιρός. και οι άνθρωποι . Τίποτα, ή τέλος πάντων σχεδόν τίποτα, δεν είναι το ίδιο όπως παλιά, που το καλοκαίρι κρατούσε μια αιωνιότητα και παίζαμε μήλα μέχρι που η καμπάνα της εκκλησίας χτύπαγε 9 φορές και " έπρεπε να μαζευτούμε".

Δεν λέω ότι τα πράγματα είναι χειρότερα, απλά διαφορετικά. Πάντως το καλοκαίρι αυτό οι ανάγκες οι δικές μου έχουν αλλάξει σίγουρα. Θέλω ξεκούραση, γιατί ξέρω ότι η χρονιά που έπεται είναι μεγάλης σημασίας. SOS πράγμα . Και εκεί που λέω ξεκουράσου - όχι, θέλω να ξεφαντώσω. Θέλω να πάω πίσω στας Μυκόνας, να νιώσω εκτός εαυτού. Θέλω να κάνω βαρετές οικογενειακές διακοπές, ήρεμες. Θέλω να μείνω σε μια ταράτσα, με μπύρες πολλές, να κοιτάω τα αστέρια και να ονειρεύομαι ένα μέλλον που κατά πάσα πιθανότητα δεν θα χω, γιατί μόνο λόγια είμαι.

Πάντως όσο εγκλωβισμένος και να σαι στην πόλη αυτή, την χωρίς ιδιαίτερα χρώματα (και χρήματα), που η ζέστη χτυπάει κόκκινο 24 ώρες (Ολυμπιακός στάνταρ), που είναι άδεια από φίλους, ή και αυτοί που είναι εδώ έχουν κάνει άλλες επιλογές/όχι Κώστα εσύ, το μυαλό σου δεν σταματάει να ζητάει, να θέλει, να σου ρουφάει κάθε απομεινάρι συγκέντρωσης για διάβασμα και για δουλειά..ΟΟΟΟΟΟΧΙ στον τέλειο δικό του κόσμο.. βρίσκεσαι κάπου εξωτικά, τύπου Μπαλί, χωρίς καρχαρίες εννοείται, περνάς υπερτέλεια, τρως υπερτέλεια, πίνεις και ΚΟΙΜΑΣΑΙ υπερτέλεια. Εκεί δεν πρέπει να κουνίσεις δαχτυλάκι για να περασεις στη χωρα των ονειρων σου και να κανεις the best ever μεταπτυχιακό, εκει δεν χρειαζεται καν να βαλεις αντηλιακο, γιατι και να κανεις (ναι σιγα), δεν θα ξεφλουδισεις.

Το μυαλο μου λοιπον, χωρισμενο σε δυο μερη τελειως τσακωμενα. Απο τη μια ο ωριμος εαυτος μου και απο την αλλη εγω που δεν εχω μεγαλωσει ακομα για να δω σοβαρα τη ζωη μου (ναι, κατι σαν αυτο που παιζαμε x-factor και εκανα διαγωνιζομενη, κριτη και παρουσιαστρια).Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΑΡΑΝΟΙΑ.

Υ.Γ Προφανως και εχει παιχτει 2 φορες το πρωτο τραγουδι, εχει παιχτει και μια μπουρδα ενδιάμεσα και τωρα μόλις τελιωσε το I follow rivers-

1 comment:

  1. Φιλαρέτη μου,
    Η ζωή είναι τρομερή γιατί απλά συνεχώς αλλάζει, πόσο μάλλον τα καλοκαίρια μας. Αυτό σίγουρα μας γεμίζει με ερωτήματα για το μέλλον για το αύριο, αλλά παράλληλα μας εξιτάρει και μας κάνει καλύτερους!!
    Είμαι σίγουρος πως κάθε καλοκαίρι, όπως και αν είναι, είναι αξέχαστο. Όσο βαρετό, μουντό, κουραστικό, ξενέρωτο, διασκεδαστικό, τρελό, ανέμελο κι αν είναι. Αυτό για μένα είναι μια πραγματικότητα, μια αλήθεια. Και το μοναδικό που θα μπορούσα να σου πω είναι να χαίρεσαι κάθε στιγμή, όπως και να είναι.. "carpe diem"
    Όντας όμως σίγουρος πως το κάνεις αυτό σε κάθε σου στιγμή, εγώ, από τη μαγευτική και πολύ ζεστή παραλία της Παλαιόχωρας, απλά στο υπενθυμίζω..

    Sugarakis

    Υ.Γ.το τραγούδι είναι απλά τρομερό!!

    ReplyDelete

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...