welcoming winter

Μυρίζει βροχή.
Το χώμα είναι νωπό.
Τα λουλούδια χαμογελούν επιτέλους.
Μπήκε αυτό που λέμε "χειμώνας".
Όχι ο βαρύς με τα μάλλινα και τους σκούφους.
Όχι ακόμα αυτός, αλλά εκείνος ο γλυκός που φοράς ακόμα τα καλοκαιρινά σου με μια λεπτομέρεια χουχούλικη, που χώνεσαι σε μία αγκαλιά το βράδυ για να σε ζεστάνει.
Αυτού του είδους ο χειμώνας ήρθε.
Μου αρέσει γιατί μου έλειψε.
Γιατί όπως είπα είναι μία δικαιολογία για έξτρα αγκαλιές.
Και αυτό μετράει.
Μιλάω συνέχεια για όνειρα τον τελευταίο καιρό.
Ξεχνώντας το τώρα.
Κακό αυτό.
Κοιμάμαι ακούγοντας την βροχή.
Χαμογελάω.
Είναι ώρα για αποφάσεις;
Όχι ακόμα, χαμογέλα τώρα.
Είναι ωραία όταν έχει κυριαρχήσει η ζέστη τόσους μήνες, να σε δροσίζει ένα γλυκό αεράκι.
Το χρειάζεσαι.
Αναπνέεις.
Καλώς ήρθες χειμώνα.
Θα κάνουμε μία συμφωνία.
Θα σ'αγαπώ μόνο αν δεν μου πάρεις την ευτυχία του καλοκαιριού.